مرجع مواد شیمیایی ایران
اطلاعات عمومی پلی ایمید
  • نام شیمیایی

    • پلی ایمید

    • Polyimide

  • CAS
    ---
  • فرمول مولکولی
    ---
  • جرم مولکولی
    ---
  • EINECS
    ---
  • ICB Number
    ICB 5527
  • Chemical Properties
    • Thermosetting polyimides are known for thermal stability, good chemical resistance, excellent mechanical properties, and characteristic orange/yellow color. Polyimides compounded with graphite or glass fiber reinforcements have flexural strengths of up to 50,000 psi (340 MPa) and flexural moduli of 3,000,000 psi (21,000 MPa). Thermoset polymer matrix polyimides exhibit very low creep and high tensile strength. These properties are maintained during continuous use to temperatures of up to 452 °C (846 °F) and for short excursions, as high as 704 °C (1,299 °F). Molded polyimide parts and laminates have very good heat resistance. Normal operating temperatures for such parts and laminates range from cryogenic to those exceeding 260 °C (500 °F). Polyimides are also inherently resistant to flame combustion and do not usually need to be mixed with flame retardants. Most carry a UL rating of VTM-0. Polyimide laminates have a flexural strength half life at 249 °C (480 °F) of 400 hours. Typical polyimide parts are not affected by commonly used solvents and oils — including hydrocarbons, esters, ethers, alcohols and freons. They also resist weak acids but are not recommended for use in environments that contain alkalis or inorganic acids. Some polyimides, such as CP1 and CORIN XLS, are solvent-soluble and exhibit high optical clarity. The solubility properties lend them towards spray and low temperature cure applications.

  • General Description
    • صنعت هوافضا پس از جنگ جهانی دوم رشد سریعی داشت. و موجب افزایش تقاضا برای کامپوزیت های مهندسی در تکنولوژی های جدید شد. فلزات مرسوم و کامپوزیت های معمول در آن زمان نمی توانستند نیازهای فنی جدید را تأمین نمایند.
      آنها به مواد جدیدی احتیاج داشتند که سبک باشند، پایداری حرارتی و اکسیداسیونی خوبی داشته، و همچنین خواص مکانیکی مناسبی داشته باشند. تا آن زمان پلیمرهای جدیدی با خواص عالی حرارتی معرفی شده بودند ولی تنها عده ای از آنها موفقیت تجاری داشتند. علت این امر مشکلات فنی ساخت و قیمت بالای آنها بود.

      اولین دسته پلی ایمیدهای تجاری اوایل سالهای دهه ۶۰ میلادی معرفی شد.
      تداوم موفقیت این پلیمرها حاصل از فراوانی و ارزانی مواد اولیه آنها و امکان ساخت و طراحی پلیمرهایی با خواص مورد نظر از آنها بود.

      پلی ایمیدها از گروهی از مونومرهای دی انیدریدی و دی آمینی تهیه می شوند و مشخصه آنها واحدهای تکراری ایمید در زنجیر مولکول است. این ساختار موجب پایداری حرارتی و اکسیداسیونی آنها می شود. پایداری بالای اکسیداسیون حرارتی توسط مونومرهای با ساختار حلقوی، قابل دستیابی است.
      پلی ایمیدها معمولا از طریق تبدیل یک اسید آمیک به یک ساختار ایمیدی شده با واکنش تراکمی، فرآیند می شوند و این امر فرایند آنها را مشکل می کند. استفاده از آنها به عنوان ترکیبات قالب گیری دشوار است. برای ساخت سازه های کامپوزیتی، فشار بسیار بالا و کنترل دقیق فرآیند پس- پخت برای خروج محصولات جانبیِ حاصل از پلیمریزاسیون تراکمی ضروری است.

      اگر چه پلی ایمیدها به عنوان رزین های گرما سخت دسته بندی می شوند (بدلیل شرایط خاص فرآیند و دمای ذوب بالای آنها)، یک دسته از پلی ایمیدها در گروه مواد گرمانرم قرار می گیرند. پلی ایمیدهای گرمانرم با روش های مشابه سایر گرمانرم ها، شکل داده می شوند، به دلیل آنکه پلی ایمیدهای ترموپلاستیک شبکه نمی شوند، می توان آنها را در حلال های منتخب حل کرد.

  • Synthesis
    • Several methods are possible to prepare polyimides, among them: The reaction between a dianhydride and a diamine (the most used method). The reaction between a dianhydride and a diisocyanate. Dianhydrides used as precursors to these materials include pyromellitic dianhydride, benzoquinonetetracarboxylic dianhydride and naphthalene tetracarboxylic dianhydride. Common diamine building blocks include 4,4'-diaminodiphenyl ether ("DAPE"), meta-phenylenediamine ("MDA"), and 3,3-diaminodiphenylmethane. Hundreds of diamines and dianhydrides have been examined to tune the physical and especially the processing properties of these materials. These materials tend to be insoluble and have high softening temperatures, arising from charge-transfer interactions between the planar subunits.

برچسب ها : - -